Eten met al je zintuigen

In de Psychologie van september 2014 stond het leuke artikel ‘eten met je oren’. Het artikel is een interview van een hoogleraar psychologie en de chef van een drie sterren restaurant die de handen ineen hebben geslagen.IMG_5438

Waar het op neer komt is dat eten niet alleen gaat om smaak en geur, maar dat alle zintuigen meedoen. Als je oesters eet met een koptelefoon met branding geluiden dan smaken de oesters zouter. En een aardbeien mousse van een wit bord smaakt zoeter dan van een zwart bord. Tot grote verbazing van de interviewster blijkt dat zelfs op te gaan als je de inhoud van het experiment kent, ze krijgt vier stukjes caramel en dan moet ze de smaak beschrijven. Tijdens het proeven krijgt ze een koptelefoon op met muziek. Terwijl ze weet dat het vier dezelfde stukjes caramel zijn, smaakt hij met hoge tonen zoeter en met lage tonen bitterder.
De sterrenkok past dit verschijnsel toe in zijn restaurant (en zet mensen een koptelefoon op bij bepaalde gerechten). Accepteren mensen dat dan? Aangezien hij al enige malen verkozen is tot beste restaurant van de wereld en ook drie Michelin sterren heeft blijkt dit van wel. Mensen kunnen volgens hem in tranen uitbarsten tijdens zo’n ervaring.

Eigenlijk is het een verschijnsel dat veel van ons zullen herkennen. De wijn die tijdens de vakantie zo lekker was blijkt in Nederland aangekomen toch anders te smaken. Dat is een stuk omgeving, maar ook een stuk emotie.
Nu is zo’n artikel leuk, maar wat kan ik er mee in mijn dagelijkse leven. De tafel netjes opdekken maakt dus verschil, en hoe het eten geserveerd wordt, zet ik de pannen op tafel of gebruik ik schalen, het tafelkleed.

IMG_5360
Ik heb hetzelfde gedaan tijdens de laatste sessie van Restaurant Day. Zomerkoken en de mensen laten eten in de kas die in mijn tuin staat.  Even verder door denkend is zelfs de hele opzet die ik heb met Restaurant Day al een verrassing voor de mensen. In plaats van een eigen tafel schuiven de mensen aan aan één grote tafel. Het gesprek gaat dan vaak toch centraal en daardoor raak je in gesprek met mensen die je nog niet kende. Kortom, mensen vinden het gezellig. Wellicht moet ik de volgende keer eens kijken wat belangrijker is, de omgeving of het eten, laat ik gewoon de aardappels aanbranden en kijk of de mensen het nog steeds lekker vinden 😉
Of toch maar weer gewoon mijn best doen en extra aandacht geven aan tafelaankleding en muziek? Dat wordt het laatste denk ik.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *