met passie voor smaak en streekproducten

Een overwinning op mezelf

Een overwinning op mezelf

Eindelijk is het zover, ik heb mijn eigen kookboek “Dubbele kijk op koken” in mijn handen. Het is zelfs dubbel feest want ook het kookboek waar ik aan mee mocht werken is vanaf deze week te koop.

Een kookboek maken was voor mij geen vanzelfsprekend ding. Ik ben best actief, maar wel met mijn handen. Daarnaast ben ik dyslectisch en dan is schrijven helemaal niet iets dat je opzoekt. Het was een lange weg.

Mijn eerste inspiratie kreeg ik in 2010 toe ik samenwerkte met iemand die kookboeken maakt. Vanaf die tijd is het gaan kriebelen. Laten we maar zeggen dat toen de ambitie geboren is.

Maar ambitie alleen is niet genoeg, naast mijn dyslexie ben ik ook nog eens een perfectionist, en behoorlijk onzeker. En een kookboek is natuurlijk niet alleen recepten, er zullen ook foto’s in moeten, en fotograferen is ook een vak.

De afgelopen jaren ben ik langzaam maar zeker steeds verder gekomen. Niet dat ik van te voren een heel pad heb uitgestippeld, eigenlijk was het meer het rijgen van een ketting. Soms doelbewust, maar ook toevallig, heb ik de afgelopen jaren al de kralen verzameld.

Ik vind het leuk om producenten te bezoeken, ik voel me op mijn gemak, en ik snap waar ze mee bezig zijn. Mijn vader was kippenboer, dus ik ben opgegroeid met boeren. Als je goed om je heen kijkt zul je zien dat er op het platteland veel mooie producten gemaakt worden door bevlogen boeren / producenten. Een plaatselijk schapenboer, die de melk van zijn schapen gebruikt om ijs te maken bijvoorbeeld. Maar er zijn nog veel meer voorbeelden, en al die producenten hebben gemeen dat ze van hun werk houden. Die liefde heb ik voor hun producten, en om dat uit te dragen ben ik een website begonnen waar mensen uit mijn omgeving op konden zoeken waar ze zulke producten konden kopen.

Nu is kopen alleen niet genoeg, je moet er ook wat mee kunnen. Dat was dus de aanleiding om recepten te gaan schrijven. Als je op mijn site kijkt en je graaft wat dieper dan merk je al gauw dat 600 recepten een hele hoop is. En 600 recepten is ook 600 foto’s. De oudste recepten halen lang niet de kwaliteit die ik nu heb, en de foto’s gemaakt met mijn iPhone vond ik toen prima, nu vraag ik me soms af hoe ik dat ooit goed kon vinden.

Ik volg nu het tweede deel van een koksopleiding, en dat, samen met de ervaring die ik heb ik het bedenken en koken van gerechten leidde er toe dat ik genoeg vertrouwen had om een kookboek te kunnen schrijven. Ondertussen had manlief zich, na een paar cursussen, gebogen over de fotografie. Ook daar zie je een groot verschil tussen toen en nu.

Dat waren de eerste kralen aan mijn ketting. Maar dyslexie is niet iets waar je overheen stapt, dat zit in je. Maar de oplossing voor mijn site (mijn man leest en corrigeert alle recepten en blogs) werkt natuurlijk ook voor een boek. Dat was weer een kraal.

Nu wilde ik niet dat het boek een verlengstuk werd van mijn site, ik wilde wat vertellen over streekproducten, maar er moest nog wat extra’s. Dat extra zijn de foto’s geworden. Veel namen van gerechten of ingrediënten hebben meer betekenissen. Een bereklauw is plant, de poot van een beer en een gerecht. Door nu een foto van een andere betekenis te maken, krijg je een grappig en verrassend effect. Denk maar eens na over ‘blote billetjes in het gras’, of over ‘bolussen’.

De ketting bleek dus vol genoeg te zijn, dan blijft alleen nog het doen over. Dat klinkt makkelijk, maar ik ben meer dan een jaar bezig geweest. Gerechten bedenken, de recepten schrijven, koken, fotograferen, corrigeren, nog eens koken. Daarna de recepten door proefkokers laten maken, nog eens verbeteren…..

En daarna een uitgever zoeken. En toen ik de uitgever had alles nog eens nalopen, het boek opsturen naar Norbert die alles nogmaals voor me naliep. Daarna toch nog zelf er eens doorheen en weer 300 wijzigingen doorvoeren. De proefdruk controleren (en weer wijzigingen).

Als ik me bedenk dat de recepten op mijn site maar één keer nagekeken worden, en de hoeveelheid fouten die ik na drie correctieronden nog steeds tegenkwam, dan moeten de trouwe bezoekers van mijn site wel veel geduld met me hebben.
image
Maar goed, het boek is af, het kan hier besteld worden. Terugkijkend vond ik het geweldig om dit samen met mijn gezin op te kunnen pakken. Mijn zoons, schoondochters en kleinkinderen komen allemaal voor in het boek. Van mijn kleinzoon weliswaar alleen zijn duim, maar hij is erbij.  Een droom die uit is gekomen. En alhoewel de weg niet altijd makkelijk was, ben ik heel erg blij dat ik altijd de moed erin gehouden heb en dit heb doorgezet.

 

Op de hoogte blijven van nieuwe recepten en ander nieuws? Volg ons op Twitter of Facebook

Één Reactie

  1. Gefeliciteerd Annemiek! Ik ben heel nieuwsgierig geworden naar je boek. Dat je net als ik passie hebt voor het pure Noord-Hollandse product was mij al heel snel duidelijk. Jij volgt je hart en blijf dat doen. Chapeau! groeten Matthijs

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *